امروز من
امروز من

امروز من

نتیجه رو دیدم

نمتونم دانشگاه دولتی درس بخونم یعنی نمیتونم دکترای تو خارج بخونم،خارج که هیچی حتی نمیتونم دکتری ایران قبول شم . شاید بتونم پذیرش برای دکتری بگیرم اما احتمالش کم میشه نیاز دارم که براش دوتا مقاله توپ ISI و یه نمره خوب از تافل بگیرم که تازه، اما اگه دانشگاه غیر دولتی برم مجبورم که کار کنم اگه کار کنم از عهده تافل و مقاله برنمیام ، تازه اگر هم که دکتری خارج قبول شم اونجا باید کار کنم که با حجم درسای دکتری ادامه این روند هم نتیجه خوبی نداره. خیلی بد شد تمام زندگی من کنکورم بود و حالا که کنکورم رو خراب کردم یعنی زندگیمو خراب کردم اینده مو خراب کردم امیدم برای شاد زیستن رو خراب کردم .واقعا برا خودم متاسفم . داشتم به چی فکر میکردم داشتم چیکار میکردم، واقعا نمیفهمیدم که داشتم چیکار میکردم یعنی متوجه نبودم یکسال از زندگیم، یک سال از بهترین سالهای زندگیمو دارم از دست میدم ، میدم مال یک ساعت پیش بود من یک سال از زندگی مو از دست دادم من خرابش کردم ، میدونستم ، میدونستم که این اتفاق داره سرم می افته اما خودم انتخابش کردم خودم این لحظه رو رقم زدم خودم این بلا رو سر خودم اوردم هیچ کس مقصر نیست اتفاقا برعکس هیچ بهانه ای ندارم همه بهم کمک کردن، همه هوامو داشتن، نزاشتن کوچکترین کمبودی احساس کنم اما من در عوضش براشون چیکار کردم ؟

همه منو کوچیک میبینن حق دارن نه کار دارم نه درامد نه مدرک خوب ، من خرابش کردم ، من خودمو کوچیک کردم ، من زندگیمو تباه کردم ، سال 91 میتونست سرشار از موفقیت بشه اما من با افکار احمقانه نابودش کردم، من همش اشتباه کردم .

من چه جوابی دارم که به خدا بگم، وقتی ازم بپرسه زمانی که بهت دادم رو چیکار کردی چی جوابش بدم؟

من وقت داشتم به اندازه کافی زمان داشتم، اما خودم نخواستم ، چطور روزامو گزروندم؟ حتی نتونستم مجاز بشم